Alltaf jafn gaman í sundi
Á leiðinni í bað
Gott að grípa í bók í baði
Amma gaf henni Liverpool búning, frændum hennar til mikillar gleði, veit ekki með pabbann ;)
Á leið í háttinn
Að leika með nýja dótið, flottur hattur :)


Húsbóndinn skellti sér á námskeið í ferðamennsku að vetri til á vegum Íslenskra fjallaleiðsögumanna. Námskeiðið var hið fróðlegasta, þó nokkur skörun hafi verið við fyrri námskeið í ísklifri. Ég lærði allt um gerð trygginga í snjó, línuvinnu, leiðarval m.t.t. snjóflóðahættu, notkun snjóflóðaýla og gerð neyðarskýla í snjó svo eitthvað sé nefnt. Þá bauðst tækifæri til að gista í tjaldi að vetri til í fyrsta skipti. Ég greip það. Á myndinni hér að ofan er ég að undirbúa mig fyrir nóttina. Nóttin var ágæt, þó ég hafi vakað eitthvað sökum kulda. Helst var við dýnuna mína að sakast, en hún er helst til þunn fyrir svona aðstæður. Tjaldfélagi minn, Adolf, átti líklega erfiðari nótt, en hann var öllu verr búinn.
Á hverjum laugardegi fer ég með mömmu og pabba í ungbarnasund í Breiðholtslaug. Lóló sundkennari er skemmtileg kona. Hún er búin að kenna mér að standa upp á endann og að stinga mér á bólakaf. Mamma og pabbi eru líka orðin flink í að hjálpa mér. Svo læri ég að tromma eins og indjánarnir í skóginum og syngja um andarungana og allskyns. Eftir hverja sundæfingu fæ ég að borða hjá mömmu og sef svo eins og rotaður selur í nokkra klukkutíma.
Gunni litlifrændi og Saga Dís litlafrænka eru mikil krútt. Saga Dís líkist mömmu sinni meira og meira virðist vera. Ég vildi óska þess að þau byggju öll hér heima á Íslandi. Mér finnst við sjá allt of lítið af þeim. Það er þó áformað að frændsistkynin verji sem flestum sumrum saman þegar þau verða aðeins eldri. Það þýðir að þriðja hvert sumar verða þau hér á Íslandi. Það verður gaman.