Hugleiðingar verðandi föður

Við fórum í sónar í morgun. Þar með fékkst staðfest að litla er í sitjandi stöðu. Það verður gerð tilraun til að venda henni á morgun. Ef hún neitar að fara á haus verður tekin ákvörðun um framhaldið, hvort keisaraskurður er leiðin eða ekki. Það kemur í ljós á morgun.

Ég er lítið taugaveiklaður yfir þessu. Starfsfólk heilsugæslunnar í Reykjavík og Landspítalans, auk Eyglóar hafa sannfært mig um að það sé ekkert svakalegt stórmál þó litla vilji ekki standa á haus og kjósi frekar að sitja. Það gerist sem gerist. Ég get víst lítið gert til að breyta hlutunum. Best að treysta þeim sem meira vita.

Fari svo að keisaraskurður verði niðurstaðan er allt eins líklegt að litla komi í heiminn í næstu viku. Þá er eins gott að undirbúningi sé lokið. Ég er um þessar mundir að ljúka við að græja svefnherbergið okkar og lakka skúffustæðu undir barnafötin.

Þá tekur við barnaumönnunin og uppeldið. Ég hlakka mikið til að takast á við það verkefni, og geri mér ákveðnar hugmyndir að hverju beri að stefna í þeim efnum. Ég geri mér grein fyrir að á einhverjum stundum verður á brattann að sækja og við Eygló eigum eftir að þurfa að taka flóknar ákvarðanir í uppeldinu.

Hlutverk mitt sem föður er er mér ekki að fullu ljóst. Ég er ekki fullkomlega meðvitaður um stefnur, og stefnubreytingar leiðarinnar sem við erum að hefja ferðalag um.

Það er þó ýmislegt sem ég veit um hlutverk mitt. Ég veit að hlutverk mitt er að elska dóttur okkar takmarkalaust. Það er hlutverk mitt að vernda hana og veita henni alla þá umhyggju sem ég mögulega get. Það er hlutverk mitt að veita henni leiðsögn og segja nei á réttum stöðum og já sömuleiðis. Það er hlutverk mitt að vera sterk fyrirmynd og standa vörð um þau gildi og þá lífsýn sem ég trúi á og vil að dóttir okkar tileinki sér. Það er hlutverk mitt að umbera veikleika hennar og efla styrkleika. Það er hlutverk mitt að sýna þolinmæði. Það hlutverk mitt að veita athygli og að vera áhugasamur um það sem hún tekur sér fyrir hendur. Það er hlutverk mitt að veita huggun þegar illa gengur og gleðjast þegar vel gengur. Það er hlutverk mitt að láta hennar hagsmuni ganga fyrir mínum. Það er hlutverk mitt að standa sem klettur í lífi dóttur okkar, klettur sem veitir ávalt skjól og haggast ekki sama hvað á gengur.

Bragi